Wet Betaalbare Huur 2024: alles wat je moet weten als huurder
De Wet Betaalbare Huur is op 1 juli 2024 in werking getreden en heeft de huurmarkt ingrijpend veranderd. Waar voorheen alleen sociale huurwoningen (tot 143 WWS-punten) onder het huurprijsmaximum vielen, geldt dit nu ook voor de zogenaamde middenhuur. Dit zijn woningen met 144 tot 186 punten. Hierdoor zijn naar schatting 300.000 extra huurwoningen onder huurprijsbescherming gebracht.
De drie sectoren na invoering Wet Betaalbare Huur
Nederland kent nu drie officiële huurcategorieën:
- Sociale huur (≤ 143 punten) – maximale huur €900,07/maand in 2025
- Middenhuur (144–186 punten) – maximale huur tot €1.157,95/maand in 2025
- Vrije sector (≥ 187 punten) – geen wettelijk maximum, wel een jaarlijkse verhogingscap
Nieuwe rechten voor huurders in de middenhuur
Huurders van een middenhuurwoning hebben nu dezelfde rechten als sociale huurders als het gaat om huurprijsbescherming. Je kunt de huurprijs laten toetsen door de Huurcommissie, ook als je al in de woning woont. Betaal je te veel? Dan heb je recht op verlaging en eventuele terugbetaling.
Verplichtingen voor verhuurders
Verhuurders zijn met de invoering van de wet verplicht om bij elke nieuwe verhuring een puntentelling op te stellen en op verzoek te verstrekken aan de huurder. Dit geldt voor alle woningen die op basis van het WWS in de sociale of middenhuur vallen. Voldoen verhuurders hier niet aan, riskeren zij boetes van gemeenten.
Wat verandert er voor jaarlijkse huurverhoging?
De maximale jaarlijkse huurverhoging voor gereguleerde huurwoningen (sociaal en midden) is vastgesteld op CAO-loonontwikkeling of maximaal inflatie + 1%. In 2025 bedraagt de maximale huurverhoging voor de gereguleerde sector 5,0%. Voor de vrije sector geldt een maximum van inflatie + 1%, met een absoluut plafond.
Is de Wet Betaalbare Huur succesvol?
Uit eerste evaluaties blijkt dat de wet effectief is in het beschermen van huurders. Duizenden huurders hebben succesvol hun huur laten verlagen. Tegelijkertijd waarschuwen experts dat verhuurders woningen aan de vrije sector verkopen of omzetten naar koopwoningen om de wet te omzeilen. De overheid houdt de effecten nauw in de gaten.